به وبلاگ محمد رضا جاویدی خوش آمدید

این وبلاگ در خصوص ارائه اطلاعات علمی -فرهنگی و آموزشی در زمینه مدیریت اعم از بازار یابی بازرگانی کیفیت و....ارائه خدمات مینماید.

شهادت امام محمد باقر( ع )
ساعت ٧:٥۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٤ آذر ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: امام محمد باقر

شهادت امام محمد باقر( ع )

در چنین روزی در سال 114 ه ق حضرت امام باقر (ع ) به شهادت نایل آمدند . نام مبارک آن حضرت ، محمد است . کنیه آن امام همام «ابوجعفر» و القاب ایشان باقرالعلوم ( شکافنده علوم ) ، شاکر و هادی است. مادرآن حضرت فاطمه دختر امام حسن مجتبی (ع) است و پدرش حضرت سیدالساجد ین، امام زین العابدین علی بن الحسین (ع) . ولادت حضرت باقر (ع) را در روز جمعه سوم ماه صفر سال 57 هجری در مدینه نوشته اند و بنابه قولی نیز ایشان اول رجب سال 57هجری در مدینه متولد شدند.
حیات آن حضرت مقارن با حکومت امویان بود. هشام بن عبدالملک، ایشان و فرزندشان امام جعفر صادق (علیه السلام) را از مدینه به دمشق احضار کرد . دوران امامت امام محمد باقر (ع) از سال 95 هجری آغاز شد و تا سال 114 هجری یعنی مدت 19 سال ادامه داشت . در دوره امامت امام محمد باقر (ع) ، ترجمه کتب فلسفی و مجادلات کلامی شیوع و گسترش فراوان یافت و شماری از مشایخ و علما به دربار خلافت وابسته شدند و درمیان قدرتمندان حضور یافتند . از این زمان است که در برخی از موارد
برخی از دانشمندان ، روایات حضرت رسول( ص ) و ائمه( ع ) را برطبق مصالح مراکز قدرت خلافت شرح و تفسیر می کنند. در این دوران بازار جعل حدیث گسترش فراوانی یافت و علمای وابسته به جعل انواع و اقسام احاد یث مشغول بودند . به همین دلیل چنین دوره ای به یک انقلاب ود گرگونی فرهنگی نیاز داشت و امام (ع) نیز با در ک موقعیت خاص زمان خود تلاش وافری را در جهت نشر تعلیمات اصیل اسلامی و معارف حقه اسلام انجام دادند . آن امام همام در این مسیر با تربیت شاگردان بسیار زمینه را برای حضور مشعشع امام صادق(ع) آماده کردند تا ایشان در دانشگاه عظیم خود در باروری فقه پربار شیعه تلاش فراوانی مبذول دارند . محضر امام باقر (ع) مرکز علماء و دانشمندان و راویان حدیث و خطیبان و شاعران بنام بود. آن امام همام گرچه از جهات عدیده در محاصره خلفا بودند و در حال تقیه بسر می بردند از هر فرصتی استفاده می کردند تا حقانیت خود و مقامات الهی و معنوی خود را به مردم بفهمانند و آنان را از جهل ساخته و پرداخته زمامداران خودسر برهانند.
تمامی زندگانی امام به عنوان الگوی انسانیت مطرح است . آن حضرت در حوزه های مختلف زندگی خود کمال انسانیت را به منصه ظهور رساندند . امام محمد باقر (ع) مساکین و نیازمندان را اطعام می کرد و اداره مالی آنها را بعهده داشت. سیرت و صورت ایشان نیکو بود. آن حضرت پیوسته لباس تمیز و نو می پوشیدند و در کمال وقار و شکوه حرکت می کردند. امام پنجم (ع) بسیار خوش روبودند و با مؤمنان و دوستان با روی گشاده برخورد می کردند. آن حضرت همگان را به عیادت از بیماران و رعایت ادب و آداب و سنن دینی، فرا می خواند . ایشان خود برای رسیدگی به مزارع و نخلستانها بیرون می رفت، و با کارگران و کشاورزان بیل می زد و زمین را برای کشت آماده می ساخت و بیشتر آنچه را که از این راه به دست می آورد در راه خدا انفاق می فرمود. آن حضرت سرانجام در هفتم ذیحجه سال 114 هجری در سن 57 سالگی در مدینه به وسیله هشام مسموم شد و چشم از جهان فرو بست. پیکرپاکش را در قبرستان بقیع ـ کنار پدر بزرگوارش ـ به خاک سپردند. آن حضرت در ضمن سفارش سودمندی به (جابر بن یزید جعفی)، از یاران خود، چنین فرمود: "به خدا قسم کسی شیعه ما نیست مگر آن که خدا را اطاعت کند و تقوا داشته باشد. قبل از این، شیعه را نمی شناختند مگر به تواضع و فروتنی و کثرت یاد خدا و فراوانی نماز و روزه و تعهد نسبت به همسایگان فقیر و مسکین و مقروضین و به صداقت در گفتار و تلاوت قرآن و خودداری از سخن گفتن درباره مردم مگر نسبت به خوبیهای آنان. جابر عرض کرد: یابن رسول الله! ما در این زمان کسی را با این اوصاف نمی شناسیم! حضرت فرمودند: ای جابر! با این خیالات و اوهام از راه بیرون مرو! مگر آدمی را همین مقدار کفایت می کند که ادعای محبت علی (علیه السلام) را بکند اگر بگوید رسول خدا را دوست دارم ـ حال آنکه ایشان از امیرالمؤمنین بهتراست ـ و به اعمال آن حضرت عمل نکند، محبت او هیچ سودی برای او ندارد. ما برای شما امان ‏نامه از آتش جهنم نداریم و هیچ کسی را بر خدا حجتی نیست. هر که مطیع خداوند است، ولی ما و دوست ماست و هر که او را معصیت کند، دشمن ماست و به ولایت ما نمیتوان رسید، مگر با پرهیزکاری و عمل شایسته.