به وبلاگ محمد رضا جاویدی خوش آمدید

این وبلاگ در خصوص ارائه اطلاعات علمی -فرهنگی و آموزشی در زمینه مدیریت اعم از بازار یابی بازرگانی کیفیت و....ارائه خدمات مینماید.

استفاده موثر و کارا از فناوریهای اطلاعاتی و ارتباطی توسط بنگاه های پیشرو
ساعت ٩:٥٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢۳ مهر ۱۳۸۸   کلمات کلیدی: بنگاههای پیشرو

استفاده موثر و کارا از فناوریهای اطلاعاتی و ارتباطی توسط بنگاه های پیشرو

انقلاب اطلاعات که ظرف ربع قرن گذشته اتفاق افتاده است اثرات خرد و کلان متعددی برای دولتها و بنگاههای اقتصادی به دنبال داشته و توانسته اقتصادی- اجتماعی کشورها را متحول سازد. در زمینه توسعه اقتصادی مسائلی مانند کاهش قیمت تمام شده کالاها و خدمات، افزایش میزان تولید، خلق فرصتهای تجاری جدید، دسترسی به دانش، افزایش رقابت و ارتباطات بهتر و روانتر از جمله مسائلی هستند که میتوان بر آن تاکید نمود. استفاده بیشتر و گسترش تکنولوژیهای اطلاعاتی و ارتباطی تا اندازه زیادی در گرو دو اختراع بوده است: تلفن موبایل و اینترنت. هرچه میزان نفوذ موبایل و اینترنت در مناطق دورافتاده بیشتر شده زمینه توسعه در آن مناطق افزایش یافته و بنکاههای اقتصادی بیشتری مایل به سرمایه گذاری شده اند و هر چه استفاده از اینترنت پرسرعت رایج تر شده است تجارت الکترونیک از نفوذ افزونتری برخوردار شده است.
توسعه تجارت الکترونیک خود نیازمند استفاده از کامپیوترهای شخصی، خطوط تلفن با سرعت بالا، ایجاد شبکه، طراحی سایتهای اینترنتی، حضور فعال در شبکه های مختلف و نیروی انسانی آموزش دیده میباشد تا ارسال و دریافت پیامهای الکترونیکی، خرید و فروش الکترونیکی، پرداختهای الکترونیک، تقسیم اطلاعات، دسترسی به منابع مالی، مدیریت منابع انسانی و در یک کلام تجارت الکترونیک را ممکن سازد.
بدین منظور دو نوع اقدامت میبایست صورت پذیرد. در سطح کلان دولتها موظف به انجام اقداماتی مانند تهیه استراتژی اطلاعات و ارتباطات ، تصویب و اجرای قوانین و مقررات مربوطه، ایجاد زیر ساختهای لازم مخابراتی، اندازه گیری دائم میزان اشاعه تکنولوژیهای مذکور و مشارکت با جامعه مدنی میباشند. در سطح خرد شرکتها و موسسات اقتصادی میتوانند از راه سرمایه گذاری در این تکنولوژیها و بدست آوردن مهارتهای لازم باعث افزایش تخصص، نوآوری و تغییرات ساختاری در سازمان خود شده و قابلیت تولید و رقابت را در واحدهای خود افزایش دهند.
خ طبق آمار سازمان جهانی تجارت، هرچند تجارت کالاها و دمات تکنولوژیهای اطلاعاتی در سال ۲۰۰۶ نسبت به ۱۹۹۶ دو برابر شده است، اما تاثیر استفاده از این فن آوریها در بخشهای دیگری مانند اتوموبیل سازی، بانکداری و بیمه،توریسم ، صنایع هواپیمایی و خدمات آموزشی و بهداشتی به مراتب بیش از افزایش فوق میباشد. به عنوان مثال هزینه دسترسی و ذخیره یک مگابایت اطلاعات که در سال ۱۹۷۵ معادل ۱۰ دلار در آمریکا بود در سال ۲۰۰۵ به یک سنت کاهش یافت و این امر صنایع مختلف را ترغیب به استفاده هرچه بیشتر از تکنولوژهای اطلاعاتی و ارتباطی نمود.
کنفرانس هزاره سازمان ملل متحد و اعلام اهداف هزاره در سال ۲۰۰۰ سبب شد بعد توسعه ای تکنولوژیهای اطلاعاتی بیشتر مورد تاکید قرار گرفته و حکومت الکترونیکی تبدیل به ابزاری موثر برای مبارزه با فقر در جوامع گوناگون گردد. برگزاری اجلاسهای سران جامعه اطلاعاتی در سالهای ۲۰۰۳ در ژنو و ۲۰۰۵ در تونس سبب شکل گیری ادبیات جدید و چارچوب حقوق بین الملل نوینی در این زمینه شد. اما علیرغم این تحولات سطح استفاده شرکتها از تکنولوژیهای مزبور در کشورهای در حال توسعه محدود میباشد و این امر تا حذ زیادی به دلیل کمبود آگاهی از مزایای احتمالی این نوآوریهاست.
اگر ملاک پیشرفت تکنولوژیهای اطلاعاتی تعداد کامپیوتر شخصی موجود در هر شرکت، ارسال و دریافت پیامهای الکترونیک، استفاده از خطوط اینترنت پر سرعت، داشتن سایت تجاری، خرید و فروش از طریق سایت، دریافت و پرداختهای بانکی از طریق اینترنت ، بهره برداری از نرم افزارهای مختلف برای انجام بهتر امور اداری و استفاده از موبایل برای انجام اموری قراتر از مکالمات تلفنی باشد ملاحظه میشود که اکثر شرکتهای کوچک و متوسط کشورهای در حال توسعه در همان دو مرحله اول گرفتار شده اند و مراحل بعدی عمدتا در کشورهای توسعه یافته به چشم میخورد. اما علیرغم این قاعده کلی، نقش این تکنولوژیها در پیشرفت چین و هند و تبدیل شدن آنها به دومین و چهارمین اقتصاد جهان در سال ۲۰۰۷ بدون شک معلول به کار گیری گسترده فن آورهای مزبور بوده است.
از سوی دیگر رابطه مستقیمی بین نوآوری و میزان سطح تولید وجود دارد و تکنولوژیهای اطلاعاتی به عنوان اولین موتور نوآوری قلمداد شده و به موازات استفاده بیشتر از آنها میزان تولید و قابلیت رقابت شرکتها نیز گسترش یافته اند. مطالعات انجام شده روی شرکتهای ۳۲ کشور سازمان همکاری و توسعه اقتصادی نشان داده است سطوح مختلف استفاده از تکنولوژیهای اطلاعاتی باعث بهبود قابلیت تولید نیروی کار، افزایش میانگین فروش هر کارمند و شرکت، کاهش چشمگیر قیمت تمام شده کالاها و خدمات، نیاز کمتر به نیروی کار، افزایش حضور در بازارهای بین المللی، دسترسی راحت تر به منابع مالی خارجی و موفقیت بیشتر در زمینه انتقال تکنولوژی شده است.
البته روی آوردن به این توانائیها به صورت اتوماتیک صورت نگرفته و در ارتباط با عوامل متعددی سن شرکت، سن مدیران شرکتها و موسسات، میزان و نوع تحصیلات کارکنان، ارتباطات بین المللی، داشتن شرکای خارجی، عضویت در شبکه های بین المللی توزیع و غیره میباشد. به عبارت دیگر شرکتهای تازه تاسیس شده، مدیران جوان، کارمندان تحصیل کرده در رشته های اقتصاد و مدیریت بازرگانی، حضور فعال در بازراهای صادراتی، واگذاری بخشی از سهام به شرکای خارجی و تعامل با شبکه های توزیع بین المللی بر روی استفاده از فن آوریهای مزبور تاثیر بسزایی داشته و متقابلا باعث سرمایه گذاری شرکتها در این بخشها میگردد. مطالعات فوق نشان دادند که در آمریکا و اروپا به کارگیری شبکه های کامپیوتری مانند اینترنت، اینترانت، لان، ادی و اکسترانت در شرکتها باعث افزایش ۵% تولید کاری میشود و وجود شبکه های کامپیوتری در حال حاضر از سرمایه و نیروی کار برای تولید مهم تر است. به کار گیری نرم افزارهای مخصوص خرید و فروش انلاین تا ۹% حجم تجارت شرکتها را افزایش داده است، اما شرکتهایی که فقط سفارشات خود را آنلاین دریافت میکنند ۴% قابلیت تولیدشان کاهش می یابد، چون اجناس فروخته شده روی اینترنت معمولا ارزانتر هستند و این امر بر قابلیت تولید کارگران تاثیر منفی می گذارد.
نوع صنعت نیز در تاثیر تکنولوژیهای اطلاعاتی بر افزایش کارآیی . مثلا در فنلاند شرکتهای کامپیوتری که استفاده گسترده تری از این تکنولوژها دارند توانسته اند تولید خود را ۱۰٫۵ % افزایش دهند در حالی که این رقم در بخش کالایی ۱٫۸ % و در بخش خدمات ۲٫۸% بوده است. آخرین نکته این که بررسیهای انجام شده بین سالهای ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۴ روی ۵۲۷ شرکت بزرگ نشان داد که استفاده از نرم افزارهای مختلف کامپیوتری برای مدیریت و تولید نشان داد که کارآیی کارکنان، راندمان سازمانی و مدیریت زنجیره تولید در سال اول ۴% کاهش یافته ولی از سال پنجم تا هفتم ۱۱ % افزایش سالانه نشان میدهد.
به عبارت دیگر میتوان نتیجه گیری کرد که سرمایه گذاریهای انجام شده در برای استفاده از تکنولوژیهای اطلاعاتی و ارتباطی در شرکتها نه تنها به سرعت قابل برگشت است، بلکه به صورت ابزرای برای بقای حضور شرکتها در صحنه بین الملل در آمده است.